Twee punten verschil.........
Het is zondag 15 januari en Rebeo 5 wint in Landgraaf met 0-8 van Trilan.
Geweldig ! Want dat betekend voor Noëlle, Juul, Timo en Johan het kampioenschap
in de hoofdklasse onder 15 jaar en dé bekroning op een formidabel seizoen.
Een foto en tekst over de kampioenen mét “champagne” in de hand wordt door Leon meteen op onze site gezet.
Het is zondag 22 januari en de kids in de hoofdklasse -13 kunnen door gelijk te spelen tegen grote concurrent Victoria óók kampioen worden. Toch heb ik een slecht voorgevoel. En dat bedriegt me helaas maar zelden. Victoria is in vorm en spelen in hun sterkst mogelijke opstelling. Typerend is het feit dat onze kids uit beter spelen dan thuis. Dat heeft met de mentale druk te maken en daar moet aan gesleuteld worden.
De meisjesdubbel en de jongensdubbel van Laura, en Maartje en Dirk met Dion loopt niet slecht maar wordt wel nét verloren. Het wordt nog erger als Dirk de 1e set letterlijk wordt weggespeeld. De 2e set komt hij nog heel dichtbij maar hij verliest in twee games.
0-3 achter en de Rebeo aanhang is ijzig stil. Aangeslagen zit iedereen stilletjes te kijken.
Eline doet de stemming wat omslaan. Gedecideerd wint ze, zij het niet makkelijk, en het wordt 1-3. Maartje speelt goed maar haar tegenstandster is fysiek erg sterk. Ze loopt zich te barsten maar redt het net niet en verliest in twee games. 1-4.
Oei nou wordt het lastig.
Cruciaal wordt de partij van Dion. Uit tactische overwegingen heb ik besloten(in overleg) Dion 2e jongenkel te laten spelen. Het wordt een zenuwslopende aangelegenheid.
Bij de stand 25-24 in de derde set slaat Dion de shuttle tegen de netrand. Die stuitert tot opluchting van de Rebeo aanhang erover en hij wint met 26-24 maar is volkomen leeg gespeeld.
Nu is de stemming opgetogen. 2-4. Het kán nog. Maar de mixed-dubbels vormen de anticlimax. De zenuwen en de vermoeidheid eisen hun tol en beide partijen worden nipt verloren. 2-6 verlies.
Het kampioenschap kunnen we op onze buik schrijven. Teleurstelling alom.
De sportieve en gasten van Victoria beloven ons de uitslag te SMS-sen volgende week bij de laatste wedstrijd van Victoria tegen United Venlo. Wij zijn immers uitgespeeld.
Het is zaterdag 28 januari. De pupillen onder 11 spelen een inhaalwedstrijd tegen het team waar destijds in Belfeld met 5-3 van werd verloren. Nadat ze vorige week al met 7-1 hadden gewonnen winnen de pupillen van Ger Paar maar liefst met 8-0. Wat een progressie! Theoretisch kunnen ze zelfs nog kampioen worden! En anders een geweldige 2e plaats.
Onderweg naar huis steek ik bij het kapelletje een kaars op en vraag vriendelijk voor hulp van bovenaf voor de wedstrijd in Hoensbroek. United is tenslotte net als Rebeo een Noord Limburgse club en ik hoop en denk dat zij hun sportieve plicht zullen doen
Ik ben thuis en heb gek genoeg geen slecht voorgevoel als om 13.00 uur de telefoon gaat en ik Marthy Nas aan de lijn krijg. `Victoria en United 4-4`zegt hij triomfantelijk. De kids zijn alsnog kampioen. Ik spring een gat in de lucht en mijn jongste zoon vraagt zich hardop af of altzheimer wel niet héél vroeg begint. Ik beloof Marthy met aanloop te omhelzen komende donderdag.
We kunnen er hartelijk om lachen. Een woord van dank aan de spelers en speelsters van United. Zonder hun sportieve hulp waren we nooit kampioen
geweest.
Gelijk iedereen bellen om te feliciteren. Ik bel ook Gé, en hij is net zo blij als ik. We hebben letterlijk 2 punten afgezeten om geen kampioen te worden. Dion won zijn partij, maar bij 1-7 verlies was de 4-4 voor Victoria in Hoensbroek voldoende geweest toch kampioen geworden. Het is dus gelukkig anders gelopen.
In juni mag het kleine Rebeo de provincie Limburg vertegenwoordigen met twee team jeugdteams die aantreden voor het nationaal kampioenschap voor districts-kampioenen. Ditmaal in Zutphen. Dus............
Zutphen here we come!
Ton Vonk
