Almere here we come !
Zaterdag 25 juni. Eerst nog training gegeven in Reuver en daarna met voorzitter Leon Linssen op weg naar Almere. Lekker bijpraten, en niet alleen over badminton. Onderweg krijg ik een sms je. De kleintjes hebben hun eerste wedstrijd met 4-1 gewonnen. Mooi, die hebben we in de knip. Eenmaal in Almere aangekomen zien we dat onze Rebeo delegatie uit 22 personen bestaat. Heel gezellig zitten we daar met onze hechte groep. Rebeo 1 moet tegen Slotermeer uit Amsterdam. De tegenstander heeft wat meer fortuin en wint met 3-2. Jammer. Een andere tegenstander is zo vriendelijk geweest om zich af te melden, dus mogen we toch door naar de halve finales op zondag.
Rebeo 8 neemt het in de tweede wedstrijd op tegen de kinderen van Meppers uit Rucphen.
Als de kruitdampen zijn opgetrokken stralen de vuurrode bolletjes van Ilse, Eline, Laura, Dirk en Dion. 3-2 ! En als groepswinnaar naar halve finales op zondag in een aparte badminton hal.
Na eerst een pizzaria met 22 man te hebben overvallen gaan we inchecken in ons hotel. Helaas, voor mij is er geen plaats. Miscommunicatie door het hotel personeel. Ik moet maar naar een apartementen complex 500 mtr verderop. Ik zet mijn treurigste gezicht op. “We hebben alleen nog een kamer voor minder validen” zegt de receptioniste. “Doet u die dan maar want ben nogal slechtziend mijnheer” zeg ik, tegen de juffrouw die de humor er gelukkig van inziet.
Ik maak wat foto’s in de keurige aanpaste kamer met hulp middelen voor toilet en douche en laat die tot grote hilariteit zien aan de anderen in de bar.
Ik ga als eerste van het overgebleven groepje naar bed, en vraag aan de receptioniste om alle Rebeo mensen om kwart over zeven uit bed te bellen. Dat werkte prima, ook voor degenen die pas veel later op moesten. Oeps, fautje, bedankt.
Rebeo 1 speelt tegen Omni sportvereniging Maarssen uit Utrecht. De trainer is een oude bekende van mij. Het is de uit Sittard afkomstige Gerald Koutul. Hij woont al jaren in Utrecht zoals aan zijn tongval te horen is. We halen oude herinneringen aan onze wedstrijden uit vroeger jaren op als A speler.
Mattie en José verrassen door de mixed op solide wijze te spelen en winnen. 1-0 voor. Dan volgt de heren enkel. Ik schrik, want de tegenstander van Mark is de drievoudig voormalig Nederlands kampioen Uun Santosa. Ik vertel Mark wie zijn tegenstander is en wat zijn palmares zijn. “O, we zien wel” antwoord hij nuchter. Ik ken Mark en weet dat dit een optimale motivatie voor hem is. Ondanks het feit dat Santosa al wat ouder is beschikt de man over een nog altijd fluwelen techniek en een onnavolgbare schijnbeweging. Mark stijgt ver boven zijn eigen kunnen uit en speelt een wereldpartij. Het is de meest bekeken wedstrijd die dag in de hal. Iedereen kent de reputatie van Uun. En ze gaan er voor zitten als ze merken dat de lange van Rebeo een tegenstander van kaliber blijkt.
Mark vecht als een leeuw en dwingt Santosa tot het uiterste te gaan. Verdedigen achter zijn rug om, sprongsmashes, backhand smashes, blokken aan het net. Zelfs de tegenstanders applaudiseren voor Mark. Het blijkt net niet genoeg. Met 21-17 en 21-18 gaat hij strijdend ten onder. Marieke en José spelen ook geweldig maar kunnen niet voorkomen dat Maarssen de finale haalt met 3-1. Voor de 3e en vierde plaats, alweer tegen Slotermeer is de pijp leeg en er wordt met 3-0 verloren. Mattie, Mark en José en Marieke worden evenwel 4e van Nederland.
Doe dat maar eens na! Een speciaal compliment voor Marieke die als zich moeiteloos wist aan de passen aan het hoge nivo.
Het toetje vormt Rebeo 8. Nadat de mixed van Laura en Dion te sterk blijkt tegen BAN Hoogland uit Amersfoort, is hetgedaan met onze kids. De tegenstander is erg sterk in de breedte en we verliezen terecht met 3-1. Voor de 3e plaats van Nederland en dus een beker, moeten we alweer tegen de Meppers uit Rucphen. Het lawaai dat het luidruchtige publiek van Almere, Duinwijck en Amstelveen produceert grenst aan het asociale. Terwijl de kleintjes zich proberen te concentreren wordt er de hele tijd op een grote trommel geslagen of met lege flessen tegen de muren geslagen.
Marthy Nas en ondergetekende spreken een forse madam hierop aan Ze heeft de omvang van een slagroomtaart met twee kersen erop, en waarbij de zwaartekracht het maar heeft opgegeven alles in model te houden. Het mens sputtert en kraait dat wij ons niet moeten aanstellen. Wij, niet te beroerd om van repliek te dienen en zeggen in onvervalst plat wat wij ervan vinden. Het helpt. De dikke trom verdwijnt verontwaardigd.
De mixed van Dion en Laura wordt alweer gewonnen, en is ongeslagen gedurende het hele weekeind. Moet wel gezegd worden dat het meisje van de tegenstander ademhalingsproblemen had en hierdoor moest opgeven. Eline start wat moeizaam maar wint de 1e set. Bij 14-14 slaat het noodlot toe. Eline verstapt zich en lijkt te moeten opgeven. Ze wil persé verder en ingetaped en wel, huilend van de pijn, wint ze alsnog tot verrassing van iedereen. Wat een kanjer! De damesdubbel speelt ze uiteraard niet. Is een te groot risico.
Dirk gaat als een raket van start in de bloedhete hal vol met slechte lucht met een giga luchtvochtigheid. Hij overrompeld zijn tegenstander en wint de 1e set.
Daarna is de pijp leeg en hij moet capituleren in drie games. 2-1
De damesdubbel van Laura met Ilse is kansloos en dus wordt het 2-2. Laura is troosteloos want ze is van mening dat alles voorbij is. Ze lucht helemaal op als we zeggen dat de jongens nog moeten dubbelen.
Opeens moet iedereen de hal verlaten. Te slechte lucht. Na een klein uur mogen we terug en gaat het slotakkoord van start.
Dirk en Dion zijn de uitputting nabij en het moet vanuit hun tenen komen. Dirk heeft zich hersteld na zijn verlies en met 21-16 en 21-18 winst staat alles wat Rebeo heet op de banken inclusief het eerste team. 3e van Nederland! We sluiten het seizoen af met een absolute topprestatie van het kleine Rebeo uit Limburg.
Ik denk dat Marthy en ik nooit meer van ons imago van knuffelberen af komen want er is wat omhelst die dagen. Het coachen was twee dagen lang afmattend, maar ik deed het met graagte. Zelf wil ik iedereen die aanwezig was van Rebeo bedanken voor hun inzet en de mentale ondersteuning, families, Stevens, Nas, Rovers, Killaars, Schoolmeesters, Dion, Dirk, Laura, Eline, Ilse, Mattie, Mark José, Marieke, voorzitter Leon, het was weergaloos. Extra noem ik hier onze mascottes, Siebe en moeder Claudia en natuurlijk Booker die goede ideën aandroeg voor opstellingen.
Ik wens iedereen een welverdiende vakantie toe.
Met sportieve groet,
Ton Vonk
